Jajaja, het is dan toch eindelijk zover: op dinsdag 3 september komt er iemand van de Raad van Kinderbescherming met ons praten. We zijn benieuwd.
We hadden eigenlijk gehoopt dat de gesprekken iets eerder zouden beginnen, maar ach in adoptieland moet je niet opkijken van een maandje of 2 meer of minder (ja want dat bestaat ook!)

Na een moeilijke periode in ons leven, gaan we toch de draad weer oppikken.
Afgelopen maand is de moeder van John zeer onverwacht gestorven. (zie condoleance register Riekie.section.nl).
De wens naar een adoptie kindje is misschien daardoor nog iets heviger geworden, want we kunnen wel iets positiefs gebruiken om naar uit te kijken.
Vandaar dat we toch maar weer de draad hebben opgepakt en sinds 28-10-2002 in het bezit zijn van de felbegeerde Beginseltoestemming. Eindelijk hebben we dan officieel toestemming van het Ministerie van Justitie voor de adoptie van een buitenlands kindje!

Om deze toestemming te krijgen hebben we 2 gesprekken met de Raad van Kinderbescherming gehad. Het eerste gesprek ging vooral over onze wens naar een adoptie kindje.
Het gesprek ging over het Waarom en over hoe wij denken de situatie aan te kunnen als ons adoptie kindje er is. Het was een prettig gesprek van bijna 2,5 uur.
Het tweede gesprek ging meer over ons zelf. Onder andere onze jeugd, onze kennismaking en onze relatie kwamen aan bod.
Na deze twee gesprekken heeft de raadmedewerkster een mooi gezinsrapport gemaakt over ons en een positief advies gegeven voor interlandelijke adoptie.

>